سرلشکر شهید احمد کاظمی در 2 مرداد 1338 در نجف آباد، استان اصفهان به دنیا آمد.کاظمی در سال 1356 زمانی که مشغول پخش اعلامیه بر علیه نظام شاهنشاهی بود، توسط ساواک دستگیر شد و مدتی را در زندان سپری کرد. با وقوع انقلاب در دیماه 1358 همراه با گروهی با مسئولیت محمد منتظری، به همراه غلامرضا صالحی و غلامرضا یزدانی جهت اعزام به جنوب لبنان، ابتدا وارد سوریه شد. او در پادگان حموریه در اطراف دمشق، یک دوره آموزشی جنگهای نامنظم را به مدت 45 روز، زیر نظر سازمان الفتح طی کرد و بعد از آن به جنوب لبنان اعزام شد و در کتیبههای نظامی اطراف بیروت، که مربوط به سازمان الفتح بود، مستقر شد حاج احمد در سال 1359 به ایران بازگشت و بلافاصله به کردستان رفت. در پی آغاز جنگ ایران و عراق، با همراهی گروهی 50 نفره در جبهههای آبادان حضور یافت. در پایان جنگ، این گروه به لشکر ارتقاء پیدا کرده بود و فرماندهی لشکر 8 نجف را احمد کاظمی بر عهده داشت. تجهیزات زرهی لشکر 8 نجف از سلاحهای به غنیمت گرفته شده از نیروهای ارتش عراق تأمین شده بود، که بخش اعظم آن حاصل تجهیزات به جا مانده از نیروهای عراقی بود، که با آزادسازی خرمشهر عاید نیروهای ایرانی شده بود و صدها تانک، نفربر، توپخانه و ماشینآلات رزمی را در بر میگرفت. شهید کاظمی از سال 1372 تا 1376 فرمانده قرارگاه حمزه بود و از 1376 تا 1379 فرماندهی لشکر 14 امامحسین را برعهده داشت کاظمی در فاصله سالهای 1379 تا 1384 به عنوان فرمانده نیروی هوایی سپاه پاسداران فعالیت میکرد و در سال 1384 به فرماندهی نیروی زمینی سپاه پاسداران منصوب شد. شهید احمد کاظمی دانشآموخته کارشناسی جغرافیا از دانشگاه امام حسین، کارشناسی ارشد مدیریت دفاعی از دانشگاه فرماندهی و ستاد و دانشجوی دکتری دفاع ملی از دانشگاه عالی دفاع ملی بود. سرانجام در دیماه 1384 در سانحه سقوط هواپیمای داسو فالکن 20 در نزدیکی ارومیه، به همراه شماری از فرماندهان سپاه به شهادت رسید.